ترک سعی طلب ز شمع نمی آید راست

حیف دستی که ز دل برکمرم می گذرد

خاک گل می کنم و می روم از خویش چو اشک

عرق شرم زپا پیشترم می گذرد

پای رفتارم اگر نیست سرم می گذرد

گرد کم فرصتی کاغذ آتش زده ام

هر نفس قافله واری شررم می گذرد