هم آن روز بندوی رابند کرد

چوروشن روانم پر از خون بود

همی پادشاهی کنم چون بود

نهادند خوان و می چند خورد

ازان پس چنین گفت با رهنما

که او را هم اکنون ببردست وپا

بریدند هم در زمان او بمرد