ناله ای کردم که گردید آتش کهسار سرد

تا شود هستی گوارا با غبار فقر جوش

آب در ظرف سفالین می شود بسیار سرد

یاس پیما اشک فرهادم شبی آمد به یاد

در جوانی به که باشی هم سلوک آفتاب

تا هواگرم است بایدگرس رفتار سرد

بی رواجی دیدی اسرار هنر پوشیده دار