سر زد تبسمی که عدم را وجود کرد

در سعی بذل کوش که اینجا خسیس هم

جان دادنش به حسرت جاوید جود کرد

زان غنچه خموش به آهنگ کاف و نون

چندان خمار درد محبت نداشتم

بوی گلی که زخم مرا مشک سود کرد

ای چرخ زحمت گره کار من مبر