قفلی زدم به خانه که نازکلیدکرد

چون نال خامه تا دمد از مغز استخوان

فکرم در آفتاب قیامت قدیدکرد

از قبض و بسط حیرت آیینه ام مپرس

دارد رسایی مژه ی خون به گردنش

برگشتنی که آنسوی حشرم شهیدکرد

بیدل تو هم به ذوق خطش سینه چاک زن