یک نفس هستی به دوشم عالمی را بار کرد

دعوی هستی عدم را انفعال ست

اینکه من یاد توکردم فطرت استغفارکرد

رنج دنیا،فکر عقبا، داغ حرمان ، درد دل

نیست غم بر شمع ما گر یک دو لب خندید صبح

گریه ما نیز با ما این ادا بسیار کرد

از سر ما بینوایان سایه تا دارد دپغ