نیست غم بر شمع ما گر یک دو لب خندید صبح

اینکه من یاد توکردم فطرت استغفارکرد

رنج دنیا،فکر عقبا، داغ حرمان ، درد دل

یک نفس هستی به دوشم عالمی را بار کرد

گریه ما نیز با ما این ادا بسیار کرد

از سر ما بینوایان سایه تا دارد دپغ

خانه خورشید را هم چرخ بی دیوار کرد