الفت آیینه ام زحمت کش تمثال کرد

نفی خود کردم دو عالم آرزو شد محو یاس

گردش رنگ گلم چندین چمن پامال کرد

گر نباشد دل ، دماغ کلفت هستی کراست

قوت آمال در پیری یکی ده می شود

حلقه قد دوتایم صفر ماه و سال کرد

سیر کوی او خیال آینه ای پرداز داد