نفی خود کردم دو عالم آرزو شد محو یاس

بلبل ما طرح منقار از شکست بال کرد

قامت پیری قیامت دارد از شور رحیل

خواب ما گر تلخ کرد آواز این خلخال کرد

گردش رنگ گلم چندین چمن پامال کرد

گر نباشد دل ، دماغ کلفت هستی کراست

الفت آیینه ام زحمت کش تمثال کرد