گر نباشد دل ، دماغ کلفت هستی کراست

خواب ما گر تلخ کرد آواز این خلخال کرد

نفی خود کردم دو عالم آرزو شد محو یاس

گردش رنگ گلم چندین چمن پامال کرد

الفت آیینه ام زحمت کش تمثال کرد

قوت آمال در پیری یکی ده می شود

حلقه قد دوتایم صفر ماه و سال کرد