شعله ما بیدل از اسرار راحت غافل است

صبح ما هم خنده ای بر فرصت اقبال کرد

بی خمیدن نیست از بار نفس دوش حباب

بیدلان را نیز هستی اینقدرحمال کرد

از شکست رنگ باید سر به زیر بال کرد