صبح ما هم خنده ای بر فرصت اقبال کرد

سیر کوی او خیال آینه ای پرداز داد

رنگهای رفته چون تمثال استقبال کرد

خلقی از آرایش جاه انفعال اندود رفت

بی خمیدن نیست از بار نفس دوش حباب

بیدلان را نیز هستی اینقدرحمال کرد

شعله ما بیدل از اسرار راحت غافل است