بی خمیدن نیست از بار نفس دوش حباب

رنگهای رفته چون تمثال استقبال کرد

خلقی از آرایش جاه انفعال اندود رفت

صبح ما هم خنده ای بر فرصت اقبال کرد

بیدلان را نیز هستی اینقدرحمال کرد

شعله ما بیدل از اسرار راحت غافل است

از شکست رنگ باید سر به زیر بال کرد