رنگهای رفته چون تمثال استقبال کرد

قوت آمال در پیری یکی ده می شود

حلقه قد دوتایم صفر ماه و سال کرد

سیر کوی او خیال آینه ای پرداز داد

خلقی از آرایش جاه انفعال اندود رفت

صبح ما هم خنده ای بر فرصت اقبال کرد

بی خمیدن نیست از بار نفس دوش حباب