یک قلم بیدل غبار وحشت نظاره ایم

سایه مژگان تواند صبح ما را شام کرد

می رود صبح و اشارت می کندکای غافلان

تا نفس باقیست نتوان هیچ جا آرام کرد

عشق نتوانست ما را بی تحیر رام کرد