درد عشقم به تکلف نتوان یادم کرد

کو خم دام تعلق چه کمند اسباب

اینقدرها به قفس خاطر صیادم کرد

عافیت مزد فراموشی حالم شمرید

نوحه ای دارم و جان می کنم از قامت خم

آه ازین تیشه که هم پیشه فرهادم کرد

غافل از زشتی اعمال دمیدم هیهات