غافل از زشتی اعمال دمیدم هیهات

درد عشقم به تکلف نتوان یادم کرد

نوحه ای دارم و جان می کنم از قامت خم

آه ازین تیشه که هم پیشه فرهادم کرد

عشق پیش از نگه منفعل ایجادم کرد

سعی بیهوده ندانم به کجایم می برد

نفس سوخته شد سرمه که فریادم کرد