رونق شام و سحر پر انفعال آماده است

پیکرم چون ماه یکسر طعمه خمیازه کرد

گو دو روزم نسخه فطرت پریشا نی کشد

چشم بستن خواهد اجزای هوس شیرازه کرد

چهره زنگی به خون زین بیش نتوان غازه کرد

شهرت صبح از غبار رفته بر باد است و بس

سرمه گردیدن جهانی را بلند آوازه کرد