هرجا نمود جوهر جرات غبار مرد

بیش است عزم شیر به گاو بلند شاخ

بر خصم بی سلاح دلیری ست عار مرد

جز سینه صافی آینه مدعا نبود

ایثجا به آب تیغ به خون غوطه خوردن است

آیینه تا کجا شود آیینه ذار مرد

گندم به غیر آفت آدم چه داشته ست