ندهد تامل انس و جان ز لطافت بد نت نشان

نگهی که گردش رنگ ما خط ساغرت به در آورد

ز طواف کعبه که می رسد به حضور مقصد آرزو

من و سجده پس زانویی که سر از درت به در آورد

مگر آنکه جامه رنگ ما عرق از برت به در آورد

من بیدل از خم طره ات به کجا روم که سپهر هم

سر خود به خاک عدم نهد که ز چنبرت به در آورد؟