من بیدل از خم طره ات به کجا روم که سپهر هم

من و سجده پس زانویی که سر از درت به در آورد

ندهد تامل انس و جان ز لطافت بد نت نشان

مگر آنکه جامه رنگ ما عرق از برت به در آورد

سر خود به خاک عدم نهد که ز چنبرت به در آورد؟