کسی که نگذرد از خود مرا خجل گیرد

خوشم که ناله ام امروز خصم خودداری ست

چو سرو تا به کی آزادگی به گل گیرد

کفیل وحشت هر ذره ام چو شور جنون

ز شرم بیدلی خویش آب می گردم

مباد آینه پیش تو نام دل گیرد