کس این قدح به کف آستین پرست نگیرد

به رنگی آینه پردازده که تا به قیامت

جریده ات چو عدم نقش هرچه هست نگیرد

گشاد دست و دل است انجمن طرازی مشرب

دگر امید چه دارد به صیدگاه تخیل

کسی که ماهی بحر گمان به شست نگیرد

کجاست جز سر تسلیم ما به راه محبت