دگر امید چه دارد به صیدگاه تخیل

جریده ات چو عدم نقش هرچه هست نگیرد

گشاد دست و دل است انجمن طرازی مشرب

کس این قدح به کف آستین پرست نگیرد

کسی که ماهی بحر گمان به شست نگیرد

کجاست جز سر تسلیم ما به راه محبت

فتاده ای که کسش جز غبار دست نگیرد