کجاست جز سر تسلیم ما به راه محبت

کس این قدح به کف آستین پرست نگیرد

دگر امید چه دارد به صیدگاه تخیل

کسی که ماهی بحر گمان به شست نگیرد

فتاده ای که کسش جز غبار دست نگیرد

به صیدگاه طلب مگسل از رسایی همت

که غیر عقده دل رشته چو ن گسست نگیرد