سبک نگردد به چشم مردم کسی که خود را گران نگیرد

ز دستگاه جهان صورت نی ام خجالت کش کدورت

چو آینه دست بی نیازان ز هر چه گیرد زبان نگیرد

سماجت است اینکه عالمی را به سر فکنده ست خاک ذلت

ز دست رفته ست اختیارم ، به پارسایی کشیده کارم

به ساز وحشت پری ندارم که دامنم آشیان نگیرد

به غیر وحشت به هیچ عنوان حضور راحت ندارد امکان