اگر ز وارستگان شوقی به فکر هستی مپیچ بیدل

که از چراغ هوس فروزی تنور افسرده نان نگیرد

فتاده ای را ز خاک بردار و یا مبر نام استطاعت

کسی چه گیرد ز ساز قدرت که دست واماندگان نگیرد

که همت آیینه تعلق به دست دامن فشان نگیرد