عبرت از بال هما بال مگس می گیرد

دل به خرسندی اگر ترک هوس می گیرد

کام عشرت ز نشاط همه کس می گیرد

نیست اقبال چو اسباب ندامت دربار

زندگی شبهه هستی ست که مانند حباب

هر که هست آینه ای پیش نفس می گیرد

بگذر از فکر اقامت که به هر چشم زدن