که اندر بلندی ندیدی نشیب

یلان سینه او را بگستهم داد

دلاور گوی بود فرخ نژاد

همی داشتش چون یکی تازه سیب

سپاهی که از نزد خسرو شدی

برو روزگار کهن نو شدی

هر آنگه که دیدی شکست سپاه