فسردنها ز طوف جامه احرام می خیزد

چه امکان ست صید خاکساران فنا کردن

به راه انتظار ما غبار از دام می خیزد

به طوف مدعا چون ناله عریان شو که عاشق را

هوای پختگی داری کلاه فقر سامان کن

که از تاج سرافرازان خیال خام می خیزد

ز نادانی حباب باده می نامند بیدردان