به صورت گر تهی دستم به معنی گنجها دارم

بگو تا ناله اش بردارد و جای دیگر ریزد

به ناموس وفا در پرده دل آب می گردم

مبادا حسرت دیدار چون اشکم به در ریزد

که گر یک چشم من دامن فشاند صد گهر ریزد

تویی کز همت بیدستگاهان غافلی ورنه

ز عنقا آشیان برتر نهد رنگی که پر ریزد