در این گلشن چو شبنم از محبت چشم آن دارم

شب از برچیدن دامان گریبان سحر ریزد

نی ام فرهاد لیک از دل گرانی کلفتی دارم

که بار ناله من بیستون را از کمر ریزد

که سرتا پای من بگدازد و یک چشم تر ریزد

مجویید از هجوم آرزو غیر از گداز دل

کف خون است اگر این رنگ ها بر یکدگر ریزد