به انداز خرامش کبک اگر دوزد نظر بیدل

که عاشق گرد اگر از دامن افشاند جگر ریزد

هوس پیمایی آماده ست اسباب ندامت را

حذر آن شیوه کز بی حاصلی خاکت به سر ریزد

خجالت در غبار نقش پایش بال و پر ریزد