حذر آن شیوه کز بی حاصلی خاکت به سر ریزد

محبت کشته را سهل است اشک از دیده افشاندن

که عاشق گرد اگر از دامن افشاند جگر ریزد

هوس پیمایی آماده ست اسباب ندامت را

به انداز خرامش کبک اگر دوزد نظر بیدل

خجالت در غبار نقش پایش بال و پر ریزد