به این حنا که گرفته است خون خلق به گردن

گرفتم از مژه اش برکف دعا که نریزد

خمید پیکرم از انتظار و جان به لب آمد

قدح به یاد توکج کرده ام بیا که نریزد

اگر تو دست فشانی چه رنگها که نریزد

غم مروت قاتل گداخت پیکر بیدل

مباد خون کس ارزد به این بها که نریزد