بجو ز خاک نشینان سراغ گوهر راز

خیال تشنه لب ما سراب می ریزد

به ذوق راحت از افتادگی مشو غافل

که لغزش مژه ها رنگ خواب می ریزد

که نقد گنج ز جیب خراب می ریزد

ذخیره دل روشن نمی شود اسباب

که هرچه آینه گیرد درآب می ریزد