که نقد گنج ز جیب خراب می ریزد

به ذوق راحت از افتادگی مشو غافل

که لغزش مژه ها رنگ خواب می ریزد

بجو ز خاک نشینان سراغ گوهر راز

ذخیره دل روشن نمی شود اسباب

که هرچه آینه گیرد درآب می ریزد

زمام کار به تعجیل نسپری بیدل