که چشم شوخ تو رنگ نقاب می ریزد

شکنج حلقه دامی که جیب هستی تست

اگر ز خویش برآیی رکاب می ریزد

تو ای حباب چه یابی خبر ز حسن محیط

درین محیط زبس جای خرمی تنگ است

اگر به خویش ببالد حباب می ریزد

بر آتش که نهادند پهلوی بیدل