بر کنار این کشتی از هول نهنگان می رسد

فرصت تمهید آسایش در این محفل کجاست

خواب ها رفته ست تا مژگان به مژگان می رسد

دل به آفت واگذار و ایمن از توفان برآ

قطع کن از نعمت الوان که اینجا چرخ هم

می نهد صد ریزه برهم تا به یک نان می رسد

حاصل غواص این دریا پشیمانی بس است