خواب ها رفته ست تا مژگان به مژگان می رسد

بس که بر تنگی بساط عشق امکان چیده اند

صد گریبان می درد تا گل به دامان می رسد

فرصت تمهید آسایش در این محفل کجاست

دل به آفت واگذار و ایمن از توفان برآ

بر کنار این کشتی از هول نهنگان می رسد

قطع کن از نعمت الوان که اینجا چرخ هم