زبهرام چندی سخن راندند

فرستاده زن به نزدیک زن

ازو گردیه شد چو خرم بهار

همان رخ پر از بوی و رنگ و نگار

همی آب مژگان بر افشاندند

پس آن نامه شوی با خط شاه

نهانی بدو داد و بنمود راه