آیینه نمی باشد آنجا که حیا باشد

کم نیست کمال فقر ز دام هوس رستن

بگذار که این پرواز در بال هما باشد

اندیشه خودبینی از وضع ادب دور است

با طبع رعونت کیش زنهار نخواهی ساخت

باید سرگردن خواه از دوش جدا باشد

اشکی که دمید از شمع غیرت ته پایش ریخت