به گشاد مژه آغوش یقین انشا کن

بالش خواب کسی گر پر عنقا باشد

سعی واماندگی ام کرد به منزل همدوش

گره رشته ره آبله پا باشد

جلوه تا چند به چشم تومعما باشد

عشرتی از دل افسرده ما رنگ نبست

خون این شیشه مگر در رگ خارا باشد