جلوه تا چند به چشم تومعما باشد

سعی واماندگی ام کرد به منزل همدوش

گره رشته ره آبله پا باشد

به گشاد مژه آغوش یقین انشا کن

عشرتی از دل افسرده ما رنگ نبست

خون این شیشه مگر در رگ خارا باشد

بی زبانی ست ندامت کش آهنگ ستم