نبالیدیم بر خود ذره ای در عرض پیدایی

مرا درکوچه های زخم رنگ خون عسس باشد

چه امکانست ما و جرات پرواز گلزارت

نگاه عاجزان را سایه مژگان قفس باشد

غبار ما مباد افشانده ی بال مگس باشد

به دل وامانده ای از لاف ما و من تبرا کن

مقیم خانه آیینه باید بی نفس باشد