مقیم خانه آیینه باید بی نفس باشد

نبالیدیم بر خود ذره ای در عرض پیدایی

غبار ما مباد افشانده ی بال مگس باشد

به دل وامانده ای از لاف ما و من تبرا کن

چه لازم تنگ گیرد آسمان ارباب معنی را

شکخ ما همان مضمورن که نتوان بست بس باشد

مکن ساز اقامت تا غبار خویش بشکافی