روزی دو، این تب و تاب باید غنمیت انگاشت

چون چشم خواب پا را م ژگان بهم نباشد

بی انتظار نتوان از وصل کام دل برد

شادی چه قدر دارد جایی که غم نباشد

ای راحت انتظاران ، هستی ، عدم نباشد

دل داغ سرنوشت است از انفعال تقدیر

تا سرنگون نگردد خط در قلم نباشد