به صد فسانه زنم گر سخن تمام نباشد

چه لازم ست به دوشم غم آدا فکند کس

حق بقا دونفس خجلت است و وام نباشد

حیا ز ننگ خموشی کدام نغمه کند سر

دو دم به وضع تجدد خیال می گذرانم

خوشم به نشئه که جمعیت دوام نباشد

حجاب جوهر دل نیست جزکدورت هستی