جدا ز انجمن نیستی به هرجه رسیدم

درتن جسراحث خمیازه التیام نباشد

دل از شکایت افلاس به که جمع نمایی

زبان به کام تو بس گر جهان به کام نباشد

نیافتم که می ساغرش حرام نباشد

کدام عمر و چه فرصت که دل دهی به تماشا

به پای اشک نگه می دود خرام نباشد