نسیم از خاک کویت گر غباری بر سرم ریزد

مثال خوب و زشت آبینه را نقش نگین باشد

در آن مزرع که حسنت خرمن آرای عرق گردد

به پروین می رساند ریشه هر کس خوشه چین باشد

به کام آرزویم حاصل روی زمین باشد

ندارد دامن دشت جنون از گرد پروایی

دل عاشق چرا از طعنه مردم حزین باشد